دل تاریک
ساعت ٢:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۱٧ 

    در گذر از کوچه و پس کوچه‌های درونم به راهی باریک و تاریک رسیدم که انتهای آن به محلی بزرگ و تیره و تار رسیدم محلی سراسر سیاه و غم زده که نامش کوچک است ولی خودش بزرگ نام این محل دل است که آنقدر بزرگ است که می توان خیلی از بزرگان را درونش جای داد ولی بجای نور و امید درونش پر از درد، غم، حرف، تنهایی و هزاران هزار چیز دیگر است.


کلمات کلیدی: